ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ #WATERPOLOSTORIES3

Share on facebook
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Ο Γιώργος Καζαζίδης, αυτή τη φορά, υποδέχτηκε στο κανάλι του, στο YouTube, τον αρχηγό της Εθνικής Ομάδας, Γιάννη Φουντούλη, δίνοντας μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε, ακόμα καλύτερα, τον μεγάλο αυτό Ολυμπιονίκη.

Γιάννη, πες μας λίγα λόγια για την ιστορία σου στον χώρο της υδατοσφαίρισης.

Είμαι παίχτης του Ολυμπιακού και μέλος της Εθνικής Ομάδας υδατοσφαίρισης αντρών, με την οποία, πρόσφατα, κατακτήσαμε το ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο.

 Θα χρειαστεί να πάμε πολύ πίσω, για να επεξηγήσουμε, πλήρως, την πορεία μου στον υδάτινο στίβο. Το polo μπήκε στη ζωή μου από πολύ μικρή ηλικία, στη Χίο, απ’ όπου και κατάγομαι. Λόγω του ότι η ομάδα αγωνίζεται στη 1η κατηγορία, για όλα αυτά τα χρόνια, για πολλά παιδιά, υπήρξε από τις πρώτες επιλογές, σαν φυσική δραστηριότητα.

Παράλληλα, η οικογένειά μου είχε και μια προϊστορία με τον Ναυτικό Όμιλο. Παλαιότερα, ο παππούς μου ασχολούταν ενεργά, αλλά και ο πατέρας μου, σε ένα πιο ερασιτεχνικό επίπεδο, τότε που ακόμα δεν υπήρχαν καν πισίνες, και οι προπονήσεις γινόντουσαν στη θάλασσα. Εγώ, λοιπόν, ακολούθησα τα βήματα του αδερφού μου, ο οποίος πρώτος δοκίμασε να ασχοληθεί σχετικά.

Δεν μπορώ να πω ότι από την πρώτη στιγμή το αγάπησα. Πέρασα από κάποια στάδια, έως ότου να καταλήξω στο ότι αυτό θέλω να κάνω μεγαλώνοντας. Ξεπερνώντας τις δυσκολίες που φέρει ένα τέτοιο άθλημα, οι οποίες στην αρχή μου φάνταζαν βουνό, εκτιμώντας τις νέες γνωριμίες που έκανα, τους νέους φίλους, το παιχνίδι αυτό καθ’ αυτό, ήμουν όλο και περισσότερο σίγουρος ότι αυτό θα ακολουθήσω στη ζωή μου.

Σε μια ηλικία των 7-8 ετών, μπήκα, ουσιαστικά, στις πρώτες διοργανώσεις, στις μικρές ομάδες του Ναυτικού Ομίλου Χίου, μέχρι και τα 21 μου χρόνια, όπου και μεταγράφηκα στον Ολυμπιακό και πέρασα 10 πολύ όμορφα χρόνια. Μετέπειτα, πήρα τη μεταγραφή στην Ουγγαρία και στη Ferencvaros, για 2 χρόνια, και τώρα είμαι πάλι εδώ.

Η ιστορία σου Γιάννη είναι τέτοια που αξίζει να ακουστεί, ιδιαίτερα από τα παιδιά που μένουν στην επαρχεία και τώρα κυνηγάνε το όνειρο τους.

Η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο δεν μπορείς να το προγραμματίσεις στο μυαλό σου, σε μικρή ηλικία. Σίγουρα κάνεις όνειρα, βάζεις στόχους, αλλά όλα αυτά τα αναπροσαρμόζεις με το πέρασμα των χρόνων. Το πρώτο όνειρο που είχα, τότε, ήταν να παίξω στην αντρική ομάδα της Χίου. Εκείνα τα χρόνια, φάνταζε κάτι μεγάλο. Καταφέρνοντας το, όμως, αμέσως τέθηκε ένας ακόμα μεγαλύτερος στόχος, το να μπω στις μικρές εθνικές ομάδες, αργότερα να εξελιχθώ και να πάρω μια μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Αυτό ήταν και ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που πήρα από τον αθλητισμό, η συνεχής επιθυμία να ξεπερνάω τον ίδιο μου τον εαυτό, να μην σταματάω ποτέ να ονειρεύομαι και να βάζω στόχους. Αυτό σου μαθαίνει ο αθλητισμός. Βάζεις έναν στόχο. Είτε τον καταφέρνεις, είτε όχι, αναγνωρίζεις πως υπάρχει η επόμενη μέρα, ώστε να προσπαθήσεις ξανά.

Τι συναίσθημα σου προκάλεσε, τότε, το γεγονός ότι άφησες τη Χίο, ερχόμενος στην Αθήνα, στο πλαίσιο της μεταγραφής σου στον Ολυμπιακό; Αντίστοιχα, περιέγραψε μας και τα συναισθήματα αφήνοντας τον Ολυμπιακό, και πηγαίνοντας σε μια άλλη μεγάλη ομάδα, όπως η Ferencvaros.

Σίγουρα δεν ήταν όλες οι καταστάσεις εύκολες, όπως φαντάζεται ο καθένας. Για παράδειγμα, εγώ, όντας ένα παιδί από την επαρχεία, από 14-15 χρονών, κάθε καλοκαίρι, έπρεπε να αφήνω το νησί μου, να έρχομαι στην Αθήνα για τα κλιμάκια των Εθνικών Ομάδων, να μένω σε ένα ξενοδοχείο για 2 και 3 μήνες. Ουσιαστικά, είχα πάρει μια μικρή γεύση, για το πως είναι να αφήνεις τον τόπο σου και την οικογένεια σου, για να έρχεσαι σε μια μεγαλούπολη.

 Όταν είδα ότι ολοκλήρωσα αυτό που ήθελα στη Χίο και ένιωθα την ανάγκη μιας νέας πρόκλησης, έθεσα τον στόχο να εξελιχθώ και να αγωνιστώ σε μια άλλη μεγάλη ομάδα. Όταν το κατάφερα, είδα πως δεν ήταν ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου. Έπρεπε να αποδείξω, από την αρχή, την αξία μου και να διεκδικήσω την θέση μου, ανάμεσα σε πολύ σπουδαίους παίχτες. Αυτό, όμως, ήταν μια πρόκληση, η οποία μου έδωσε τεράστιο κίνητρο, θέτοντας την πολύ καθοριστική στην εξέλιξη μου.

Όσον αφορά την μεταγραφή μου στην Ferencvaros, η πορεία σκέψης ήταν αντίστοιχη. Ένιωσα, μετά την κατάκτηση του Champions League και την εκπλήρωση, έτσι, ενός ονείρου που είχα, πως όφειλα στον εαυτό μου, γνωρίζοντας πως φτάνω στο τέλος της αγωνιστικής μου πορείας, να δοκιμάσω και αυτό. Έχω δώσει πολλά για αυτό το άθλημα, γεγονός που θα το έθετε ως ανεκπλήρωτο όνειρο, αν δεν το έκανα. Το έκανα, το έζησα, κάτω από δύσκολες συνθήκες. Όμως, δεν το μετανιώνω και είμαι, και πάλι, εδώ πίσω, για να υλοποιήσω νέους στόχους.

Για παράδειγμα, είμαι διατεθειμένος  να προσπαθήσω πάρα πολύ σκληρά, ώστε να μπορέσω να είμαι στη καλύτερη δυνατή κατάσταση για το Champions League στο Παρίσι, και αν ο προπονητής κρίνει ότι είμαι ικανός να βοηθήσω, εγώ θα το κάνω, με μεγάλη μου χαρά. Έχω στόχο να παραμείνω σε αυτό το ικανό επίπεδο για τα επόμενα τρία χρόνια. Εξάλλου, και το συμβόλαιο μου με τον Ολυμπιακό είναι μέχρι τους αγώνες αυτούς.

Τι θα έλεγες σε ένα μικρό παιδί που αποφάσισε να ασχοληθεί με την υδατοσφαίριση στην Ελλάδα;

Στα νέα παιδιά, θα έλεγα αυτό που είπα και πριν. Να ονειρεύεστε και να πιστεύετε ότι μπορείτε να καταφέρετε τα πάντα. Εγώ αυτό έχω θέσει σαν στάση ζωής. Έτσι σκέφτομαι και αυτό προσπαθώ να εφαρμόσω. Πάντα υπάρχει η επόμενη μέρα. Η πρόκληση θα είναι εκεί, ακόμα και αν απέτυχες τη πρώτη φορά.

Recent Posts

Follow Me

From my Youtube Channel